برج مینا دوستِ شَیدا ، ابوالفضل امیریِ هرمزکی گاه کَفتَر ، گهی عقرب به در آری سَرکی حیف ازآن پَر زدَنات به موسمِ فصلِ بهار چه شدست نیش چو عقرب بنشانی الکی به میان محکمه ای ، از همه بر

مرام دل رنگم ببین و حال دل مپرس ُآری ... رنگم ببین و حال دل مپرس آنگه که تو نظاره گر و من فتاده به درون خویش یا به قامت خمیده ام ز درد کمان برین دل ریش ریش ببین ... ببین مرا که به خاک نم در تبِ ققنو